Presentazione

Lo zefiro è un venticello dolcee gentile
che soffia in primavera, portando
con sé i profumi della natura, che
si risveglia dopo il lungo letargo invernale
e si prepara a risplendere
nella sua rinnovata bellezza.
È la raccolta di poesie di Pasquale
Tornatore, intitolata “Lo Zefiro
dell‘anima”, è anch’essa una brezza
breve che accarezza i cuori, toglie la
polvere dell’anima e porta ideali,
sensazioni, sentimenti, emozioni
universali ed eterni, che danno senso
e significato alla vita di ogni uomo
ela rendonodegna di essere vissuta.
dalla presentazione
di Rosanna Sassano

A MÀMMA

A màmma  è còmë nu fìorë,
è sèmbë virdë,
e nòn sfìuriscë màië.

Chi àtë  a màmma  tènë na hrànna  ricchèzza,
cchiù hrànna rë tuttë l’òrë ru mùnnë:
è ‘nu bèllë trìsorë.

Pùrë le fìglie rilëguèndë
e mëcirìandë vònë bbènë
a màmma lòrë.

A màmma të rà tùttë,
è nòn të cèrchë màië nièndë
vò sùlë èssë rëspëttàta
e vulùtë bbènë.

A màmma së të vìrë trìstë
të cunzòlë,së të vìrë
chìangë sènzë sapè u mutìvë ,
të strìngë  fòrtë u pièttë
e chiangètë nzièmë a  tì
a màmma ètë a còsa cchiù hrànna
ca ësiste sup’a tèrra.

L’ËMIGRÀNDË

Oh sòlë !,trasèmë luminòsë du :  còrë.
Oh vìendë rispèrde c-a  fòrzë tùa
pènë e malànnë.
Nòn canòschë sup’a tèrrë
gìoie cchiù hrànnë  rì èssë
mbìaggë vìersë  paìsë lundànë.

M’avvië vìersë   chianùre nòvë,
u sòlë m’àdda vruscià,
u màrë m’àdda rëfriscà.
pë partecìpà a vìtë rë  tèrra nòsta.
c-u gìoie fa iessë  ra fòre tùttë lë sìensë mìe;
e accussì ògnë iuèrnë nùevë  vienitë
ncundrë cu  nùevë amìcë e fratìellë,
fìnë a quànnë,sènzë sfòrzë
pòzzë mìttë ra fòrë tùtt’ a fòrzë
r’ èssë amìchë e ospìtë
rë tùttë lë stelle.